Griekenland Digitaal
Grieken(land) Digitaal

 

HOME

 

GRIEKSE KEUKEN

CURSIEFJES

 

digitaal1.gif (4135 bytes)
cursiefjes.gif (2128 bytes)

De laatste verkiezingen in mijn gemeente

stemmen

Toen ik in 1996 in Lychnari schreef dat ik de volgende verkiezingen in Griekenland weer mee wilde maken kon ik niet voorspellen dat dit binnen twee jaar zou gebeuren.
De ontwikkelingen gaan in Griekenland erg snel. Het bestuur van het land wordt gedecentraliseerd en door de nieuwe wet-Kapodistrias, genoemd naar het eerste staatshoofd van Griekenland, heeft er een ongekende herstructurering van de gemeentes plaats gevonden.

Kleine dorpen werden toegevoegd aan de grotere buurman of er ontstonden door de samenvoeging nieuwe gemeentes. Een proces dat met veel protesten en spanningen gepaard ging.
De regering heeft de wet te snel ingevoerd, zonder een efficiente voorlichtingscampagne. De oppositie heeft gretig van de vele onduidelijkheden gebruik gemaakt en een felle anti-Kapodistrias campagne gevoerd. De emoties liepen erg hoog op. Vooral oudere mensen werden onzeker en bang. Ze zagen hun dorp van de landkaart verdwijnen en ze waren bang dat ze voor een eenvoudig documentje kilometers moesten reizen.
Een andere emotioneel onderwerp was ook de zetel van de gemeente. Ieder dorp had sterke argumenten om die naar zich toe te trekken. Het ene had historische argumenten: in de Middeleeuwen was het dorp het hoofddorp van de regio geweest; het andere vond dat het een geografisch gunstige ligging had; weer een ander dorp claimde de zetel op grond van het aantal inwoners.

Thassos

Op Thassos ging het niet anders. Er zijn tien gemeenten met een totaal van 18.210 ingeschreven stemgerechtigden. Met de nadruk op ingeschreven, omdat een grote groep elders woont, in het buitenland of elders in Griekenland. In totaal zijn er 11.793 stemmen uitgebracht. De tien gemeenten werden samengevoegd tot een.

De nieuwe gemeente, en vooral de nieuwe burgemeester, krijgt veel macht en het wordt mogelijk gemaakt om een nieuw integraal beleid voor het hele eiland te ontwikkelen.
Deze simpele waarheid werd niet geaccepteerd. Ieder dorp vond dat er voldoende redenen waren om als zelfstandige gemeente door te gaan, en toen dat onmogelijk bleek, barstte het noord-zuid conflict uit. De tegenstellingen tussen noord en zuid waren nog nooit zo manifest. Het huidige provinciale hoofdstadje Limenas (dat al jaren geleden haar naam omdoopte tot Thassos) claimde natuurlijk de zetel van de nieuwe gemeente. De zuiderlingen wilden niet ingelijfd worden door de noorderlingen en claimden een tweede gemeente met als naam Zuid-Thassos. De regering was bereid deze eis in te willigen, zij het dat Limenaria en Theologos beide de zetel van de nieuwe gemeente claimden. De eerste omdat het meer inwoners en een betere infrastructuur heeft, de tweede omdat het historisch een belangrijke plaats inneemt. De twee dorpen konden het niet met elkaar eens worden en de centrale overheid heeft de knoop doorgehakt. Er kwam een gemeente met als zetel de huidige hoofdstad Limenas (Thassos).
De verkiezingsstrijd begon vier maanden voor de verkiezingen.
Er waren vier kandidaten voor de burgemeesterspost. Iedere politieke partij had zijn kandidaat en niemand haalde in de eerste ronde de absolute meerderheid.

Ik had gehoopt dat mijn kandidaat al in de eerste ronde de absolute meerderheid zou halen. Het was een zegen om deze man als kandidaat te hebben. Een man van 62 jaar, die met succes veel bestuurlijke functies bekleed had. Om er een paar te noemen: europarlementarier, staatssecretaris, algemeen directeur van de Griekse Posterijen. Ik dacht dat de reis naar Griekenland me bespaard zou blijven. Maar het pakte anders uit. Achteraf gezien had hij twee zwakke punten. Hij werd door een verdeelde PASOK gesteund en hij kwam uit het zuiden. De 37,6% die hij behaalde tegenover de 44,6% van zijn opponent was daarom erg teleurstellend.
Zijn opponent. Ja. Hij was de zittende burgemeester van Limenas (al twee termijnen), gesteund door verenigd rechts en met veel ervaring in het clientele systeem.
Er was dus veel te doen om de achterstand in de tweede ronde in te halen. Ik moest dus toch naar Griekenland. Je vraagt je op zon moment af: waarom ga ik er naar toe? Is die ene stem zo belangrijk? Denk je dat door jouw komst het tij zal keren? Nee. Noch het ene, noch het andere. Ik voelde dat hij zou verliezen, maar ik wilde het meemaken. Ik wilde zien hoe mijn dorpsgenoten hun keus maakten; hoe de verkiezingsstrijd verliep; gaat het nu anders dan in de tijd van mijn herinneringen? Ik kwam teleurgesteld terug. Niet omdat mijn kandidaat verloor. Het verschil was trouwens erg klein, 200 stemmen, 50,949% tegenover 49,051%.

Teleurgesteld ben ik over de manier waarop het ging. De enkele woningen van de sociale woningbouw zijn aan honderden mensen beloofd. Aan tientallen mensen werden banen in het vooruitzicht gesteld. De grafdelver werd omgekocht met een nieuwe overall. Bejaarde mensen werd geld toegestopt. Bedrijven steunden een kandidaat omdat hun grote orders werden beloofd. Het waren praktijken, waarvan ik dacht dat ze al lang verdwenen waren. Vooroordelen die ik niet wilde zien werden nu bevestigd.
Er is niet zo veel veranderd. Thassos krijgt meer van hetzelfde en heeft nog een lange weg te gaan.

Vertaalbureau
Vertaalbureau voor Grieks

 

 

boven